Kısa yanıt
SCS (strain–counterstrain), Lawrence Jones’un geliştirdiği dolaylı bir tekniktir. Osteopat hassas noktayı bulur, hastanın vücudunu noktanın hassasiyeti önemli ölçüde azalana kadar pasif olarak rahat bir pozisyona getirir ve bu pozisyonu genellikle yaklaşık 90 saniye korur. Sistematik derlemeye göre SCS ağrının azalmasına yol açabilir, ancak kanıtların kalitesi düşüktür.
Kökeni
SCS, Amerikalı osteopat Lawrence Jones’un geliştirdiği bir tekniktir. Temelinde 1955 yılındaki bir klinik gözlem yatar; teknik başlangıçta “pozisyonla spontan gevşeme” olarak adlandırılmıştır.
İlke
SCS dolaylı bir tekniktir. Osteopat kasta ya da bağlarda hassas, ağrılı noktayı bulur, ardından hastanın vücudunu noktanın hassasiyeti önemli ölçüde azalana kadar pasif olarak rahat bir pozisyona getirir. Bu pozisyon genellikle yaklaşık 90 saniye korunur, ardından vücut yavaşça önceki durumuna geri getirilir.
Avantajları
Teknik yumuşaktır, hastanın aktif çaba göstermesini gerektirmez. Bu nedenle akut ağrısı olan ya da sert tekniklere duyarlı hastalarda da kullanılabilir.
Bilimsel kanıtlar
Sistematik derlemeye göre SCS hassas noktalarda ağrının azalmasına yol açabilir, ancak kanıtların kalitesi düşüktür.
Kaynaklar
- Bailey M., Dick L. (1992). SCS tekniğinin tanımı. J Am Osteopath Assoc. PMID 1592658. PubMed: 1592658 (yeni pencerede)
- Wong C. K. (2014). SCS tekniği: sistematik derleme. J Bodyw Mov Ther. DOI: 10.1016/j.jbmt.2013.09.010 (yeni pencerede)
- Dünya Sağlık Örgütü (2010). Osteopati eğitimi standartları. ISBN 978-92-4-159966-5. who.int (yeni pencerede)
Bu makale bilgilendirme amaçlıdır ve hekim tavsiyesinin yerini tutmaz.