Müfredat: 4 yılda 40 modül

Fasya; kasları, organları, damarları ve sinirleri saran ve bunları birbirine bağlayan bağ dokusu ağıdır. Modüllerde şunlar öğrenilir:

• fasyanın anatomisi, katmanları ve beden yapıları arasındaki fasyal bağlantılar;
• fiziksel yüklenmenin ve gerginliğin fasya dokusuna etkisine ilişkin güncel görüşler;
• palpasyon ve doku hissinin geliştirilmesi;
• hafif düzenlemelerden hareketli tekniklere kadar fasyal yaklaşımlar;
• Fasya 2’de: fasyanın derin katmanları, yapı–işlev dengesinin klinik analizi, semptomdan nedene doğru düşünme modeli.

Eğitmen: Beate Siemers (Almanya). Tarihler: 6–8 Aralık 2024; 13–15 Şubat 2026.

“Fasya 1” modülünün video kayıtları · Fasya: güncel bilim ne diyor?

Viseral osteopati, iç organların hareketliliği ile bunların bağ ve fasyal bağlantılarıyla ilgilenen osteopatik bir alandır. Modüllerde şunlar öğrenilir:

• karın ve pelvis boşluğu organlarının topografik anatomisi, organların solunuma bağlı hareketi;
• organların elle değerlendirilmesinin ilkeleri;
• yumuşak viseral teknikler, endikasyonları ve kontrendikasyonları;
• viseral sistem ile kas-iskelet sistemi arasındaki işlevsel bağlantılar;
• hangi şikâyetlerin acil hekim muayenesi gerektirdiği (kırmızı bayraklar).

Eğitmenler ve tarihler: Michel Puylaert — Viseral 1 (10–12 Ocak 2025) ve Viseral 2 (21–23 Kasım 2025); Hilal Boşnak Özcan — Viseral 3 (5–6 Aralık 2026); Aycan Güçlü Sözmen — Viseral 4 (9–10 Ocak 2027).

Viseral osteopati: tarihçesi, teknikleri ve kanıtların sınırları

Kraniyal osteopati; kafatası, beyin zarları ve bunların bedenin geri kalanıyla bağlantıları üzerinde çok hafif dokunuşla uygulanan osteopatik bir yaklaşımdır. Modüllerde şunlar öğrenilir:

• kafatası kemiklerinin, sütürlerin, sert beyin zarının (dura mater) ve venöz sinüslerin anatomisi;
• William Garner Sutherland’ın ortaya koyduğu kraniyal konseptin tarihçesi ve teorik temelleri;
• hafif basınçlı palpasyon becerileri;
• kraniyal bölgenin boyun, yüz ve çene yapılarıyla ve tüm bedenle ilişkisi;
• tekniklerin güvenli uygulanması ve mevcut bilimsel kanıtların eleştirel değerlendirilmesi.

Eğitmenler ve tarihler: Rabia Tuğba Tekin (Kılıç) — Kraniyal 1 (8–9 Şubat 2025); Hüseyin Başaran — Kraniyal 2 (20–21 Aralık 2025); Metin Aydın — Kraniyal 3 (31 Ekim – 1 Kasım 2026).

Kraniyal osteopati: Sutherland’dan bugüne

• sempatik ve parasempatik sinir sistemlerinin anatomisi ve fizyolojisi;
• stres tepkisi, solunum ve diyaframın rolü;
• vejetatif düzenleme ile iç organlar ve kas-iskelet sistemi arasındaki ilişki;
• osteopatik yaklaşımda otonom sinir sisteminin yeri, uygulamalı çalışmalar.

Eğitmen: Aycan Güçlü Sözmen. Tarih: 1–2 Mart 2025.

• pelvik kuşağın anatomisi ve biyomekaniği, sakrumun hareketleri;
• sakroiliak ve kalça eklemlerinin klinik değerlendirmesi;
• osteopatik testler ve tekniklerle uygulamalı çalışmalar;
• pelvisin bel, alt ekstremiteler ve iç organlarla ilişkisi.

Eğitmen: İrfan Abdurrahman. Tarih: 12–13 Nisan 2025.

• ayak, ayak bileği ve diz eklemlerindeki yapısal ve işlevsel bağlantılar;
• ayağın biyomekaniği ve bedenin hareket zincirindeki rolü;
• sporcularda görülen bozukluklara osteopatik yaklaşım;
• uygulamalı protokoller ve teknikler.

Eğitmen: Erkan Özyılmaz. Tarih: 3–4 Mayıs 2025.

Genel osteopatik tedavi, tüm bedenin belirli bir sırayla, ritmik artikülasyon hareketleriyle ele alındığı klasik osteopatik yaklaşımdır. Modülde şunlar öğrenilir:

• yaklaşımın felsefesi ve tarihsel kökleri;
• bedenin sıralı, sistemli değerlendirilmesi;
• duruşun ve hareket serbestliğinin yeniden kazanılmasına yönelik manuel teknikler.

Eğitmen: Oliver Hintz (Almanya). Tarih: 13–15 Haziran 2025.

Genel osteopatik tedavi (GOT): klasik osteopatinin mirası

• röntgen, MR, BT ve ultrason görüntülerinin temelleri ve okunma ilkeleri;
• diz, omuz ve bel bölgesi görüntülerinin klinik bulgularla ilişkilendirilmesi;
• osteopatik muayenede radyolojik verilerin yeri;
• hekim ve tıbbi ekiple iş birliği, hastanın hekime yönlendirilmesi gereken durumlar.

Eğitmen: Uzm. Dr. Savaş Kudaş, spor hekimliği uzmanı. Tarih: 5–6 Temmuz 2025.

Radyoloji osteopat için neden önemlidir?

• hareket sisteminin işlevsel (klinik) anatomisi;
• kas zincirleri, hareket akışları ve bunların işlevsel bağlantıları;
• bedenin kompansasyon mekanizmaları;
• palpasyon teknikleri, klinik analiz ve değerlendirme yöntemleri.

Eğitmen: Ömer Osman Pala. Tarihler: 26–27 Temmuz 2025 (1–2); 9–10 Mayıs 2026 (3).

• üst ekstremitenin anatomisi ve işlevsel bağlantıları;
• omuz, dirsek ve el bileği eklemlerinin osteopatik değerlendirmesi;
• manuel ve fonksiyonel teknikler.

Eğitmen: Hasan Genç. Tarih: 25–26 Ekim 2025.

SCS, Amerikalı osteopat Lawrence Jones’un geliştirdiği, bedenin pasif olarak rahat bir konuma yerleştirilmesine dayanan yumuşak bir tekniktir. Modülde şunlar öğrenilir:

• hassas noktaların (ağrılı, gergin noktaların) bulunması ve değerlendirilmesi;
• rahatlatma konumunun bulunması ve korunması ilkesi;
• tekniğin endikasyonları ve sınırları.

Eğitmen: Michel Puylaert. Tarih: 16–18 Ocak 2026.

SCS tekniği: rahat konumla çalışma

• bel omurgasının biyomekaniği;
• disk ve sakroiliak disfonksiyonlara, kronik bel ağrısına ve siyatik olgularına klinik yaklaşım;
• değerlendirme ve tedavi planının oluşturulması, gerçek klinik senaryolar üzerinde çalışmalar.

Eğitmen: İrfan Abdurrahman. Tarih: 7–8 Mart 2026.

Bel ağrısında manuel terapi: kanıtlar ve klinik kılavuzlar

• sırt omurgasının ve kaburgaların anatomisi, solunum mekaniği;
• göğüs kafesinin değerlendirilmesi ve manuel teknikler.

Eğitmen: Erdem Yörükoğlu. Tarih: 11–12 Nisan 2026 (çizelgeye göre).

• boyun bölgesinin anatomisi ve biyomekaniği, birinci ve ikinci boyun omurları dahil;
• klinik uygulamada kullanılan osteopatik testler;
• boyun ağrılarına ve servikal disfonksiyonlara yaklaşım;
• boyun bölgesinde çalışırken güvenlik kuralları ve risklerin taranması.

Eğitmenler ve tarihler: Servikal 1 — çizelgeye göre Erdem Yörükoğlu, 6–7 Haziran 2026; Servikal 2 — İrfan Abdurrahman, 19–20 Eylül 2026.

• Andrew Taylor Still ve osteopatinin doğuşu;
• osteopatinin temel ilkelerinin tarihsel ve çağdaş yorumu;
• osteopatinin Avrupa’da ve dünyada gelişimi.

Eğitmen: Aycan Güçlü Sözmen. Tarih: 9–10 Ocak 2027.

Osteopatinin kısa tarihçesi

BLT, eklem ve bağların gerginliğinin dengelendiği noktada uygulanan yumuşak, dolaylı bir tekniktir. Tarihsel kökleri W. G. Sutherland’ın çalışmalarına dayanır. Modülde şunlar öğrenilir:

• bağ–eklem mekanizması kavramı;
• denge noktasının bulunması ve korunması;
• farklı bölgelerde uygulamalı çalışma.

Eğitmen: Orhan Öztürk. Tarih: 6–7 Şubat 2027.

BLT: bağ ve eklem gerginliğinin dengelenmesi

• osteopatik yaklaşıma uygun olmayan durumların — ciddi hastalık belirtilerinin (kırmızı bayrakların) tanınması;
• anamnez alma ve klinik muayenenin yapısı;
• hastanın hekime yönlendirilme ölçütleri.

Ayırıcı tanı, OSD’nin bitirme sınavında ayrı bir bileşen olarak sınanır (bkz. Diploma ve sertifika).

Eğitmen: Mehmet Ünal. Tarih: 6–7 Mart 2027.

Osteopatide güvenlik: kırmızı bayraklar ve ayırıcı tanı

• duygusal stres, sinir sistemi ve bedensel semptomlar arasındaki bağlantılar;
• sağlığa biyopsikososyal yaklaşım;
• hastayla iletişim, mesleki sınırlar ve psikolojik yardıma yönlendirme.

Eğitmen: Oğuz Gücin. Tarih: 10–11 Nisan 2027.

Psikosomatik ve biyopsikososyal model

Yapısal, viseral ve kraniyal yaklaşımların klinik olgular üzerinde tek bir tedavi planında birleştirilmesi.

Eğitmen: İrfan Abdurrahman. Tarih: 8–9 Mayıs 2027.

• beslenmenin doku onarımındaki ve genel sağlıktaki rolü;
• osteopatik uygulamada beslenme önerilerinin sınırları, hekim ve diyetisyenle iş birliği.

Eğitmen: Hakan Kaygusuz. Tarih: 19–20 Haziran 2027.

Her eğitim yılının son modülü, yılın tüm konularını — yapısal, viseral ve kraniyal yaklaşımları — bütüncül bir klinik düşüncede birleştirir ve yıllık sınavla tamamlanır.

Eğitmenler ve tarihler: Oktay Çağlar — 22–24 Ağustos 2025 ve 11–12 Temmuz 2026; Hasan Genç ve Elfanə Süleymanova — 16–18 Temmuz 2027.